சொற்பதம் கடந்த துரியமெய்ஞ்ஞான அற்புதம் நின்ற கற்பகக் களிறே! முப்பழம் நுகரும் மூஷிக வாகனா! இப்பொழுது என்னை ஆட்கொள வேண்டி தாயாய் எனக்குத் தானெழுந்து அருளி மாயாப் பிறவி மயக்கம் அறுத்து திருந்திய முதலைந்தெழுத்தும் தெளிவாய் பொருந்தவே வந்து என் உளந்தனில் புகுந்து குருவடி வாகி குவலயந் தன்னில் திருவடி வைத்து திறமிது பொருளென வாடா வகைதான் மகிழ்ந்து எனக்கு அருளி கோடாயுதத்தால் கொடுவினை களைந்தே உவட்டா உபதேசம் புகட்டி என் செவியில் தெவிட்டாத ஞானத் தெளிவையும் காட்டினார்.

மூன்று பழங்களை உண்ணும் எலி வாகனத்தில் வீற்றிருக்கும் விநாயகரே! இப்போது என்னை உன் அடியவனாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டி, தாயைப் போல எனக்கு தானே எழுந்தருளி, மாயையின் பிறவி மயக்கத்தை அறுத்து, திருந்திய முதல் ஐந்தெழுத்தும் தெளிவாக பொருந்தும்படி என் உள்ளத்தில் புகுந்து குருவாக வந்தீர்.

ஐம்புலன் தன்னை அடக்கும் உபாயம் இன்புறு கருணையின் இனிதெனக் கருளி கருவிகளொடுங்கும் கருத்தினை அறிவித்து இருவினை தன்னை அறுத்து இருள் கடிந்து தலமொரு நான்கும் தந்து எனக்கு அருளினார்.

சண்முக தூலமும் சதுர்முக சூக்கமும் எண்முகமாக இனிதெனக் கருளி புரியட்ட காயம் புலப்பட எனக்கு தெரியெட்டு நிலையும் தெரிசனப்படுத்தி கருத்தினில் கபால வாயில் காட்டி இருத்தி முத்தி இனிதெனக் கருளி என்னை அறிவித்து எனக்கு அருள் செய்து முன்னை வினையின் முதலைக் களைந்தார்.