தமிழ் மொழியின் அடிப்படை எழுத்தான அகரம், எல்லா எழுத்துக்களுக்கும் தொடக்கமாக விளங்குகிறது. இது மொழியின் அடித்தளமாகவும் ஆதாரமாகவும் செயல்படுகிறது.
கடவுள் இந்த பிரபஞ்சத்தின் முதல் காரணமாகவும், எல்லா உயிர்களுக்கும் தொடக்கமாகவும் இருக்கிறார். உலகம் முழுவதும் அவரிடமிருந்தே தோன்றியது.
அகரம் என்பது வெறும் எழுத்து மட்டுமல்ல, அது தமிழ் மொழியின் ஆன்மாவாக விளங்குகிறது. எல்லா சொற்களும், வாக்கியங்களும், கவிதைகளும் இந்த அடிப்படை எழுத்துக்களிலிருந்தே உருவாகின்றன. வள்ளுவர் இதை ஒரு உவமையாக பயன்படுத்தி, படைப்பின் ஆழமான உண்மையை விளக்குகிறார்.
இறைவன் இல்லாமல் உலகம் இல்லை என்பது இந்த குறளின் மையக்கருத்து. அவர் எல்லாவற்றிற்கும் காரணமாகவும், ஆதரவாகவும், இலக்காகவும் இருக்கிறார். இந்த ஆன்மீக உண்மை எல்லா மதங்களிலும் பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.
"அகரம் மொழிக்கு அடிப்படை என்பது போல், இறைவன் உலகிற்கு அடிப்படை" - திருவள்ளுவர் நமக்கு வழங்கும் நித்திய உண்மை
அகரம் முதல் எழுத்தாக தோன்றுகிறது
எழுத்துக்கள் சேர்ந்து சொற்களை உருவாக்குகின்றன
சொற்கள் சேர்ந்து அழகான இலக்கியங்களாக மலர்கின்றன
இந்த குறள் திருக்குறளின் முதல் குறளாக இருப்பது மிகவும் பொருத்தமானது. ஏனெனில், இது கடவுள் வாழ்த்து என்ற முதல் அதிகாரத்தில் இடம்பெற்று, நூல் முழுவதற்கும் ஆன்மீக அடித்தளத்தை அமைக்கிறது. வள்ளுவர் தனது நூலை இறைவனின் வாழ்த்துடன் தொடங்குவதன் மூலம், அறம், பொருள், இன்பம் என்ற மூன்று பிரிவுகளுக்கும் தெய்வீக ஆசியை பெறுகிறார். இந்த குறள் வெறும் மத நம்பிக்கையை மட்டும் வெளிப்படுத்தவில்லை, மாறாக உலகின் ஒழுங்கு, அமைப்பு, மற்றும் நோக்கம் அனைத்தும் ஒரு உயர்ந்த சக்தியிலிருந்து வருகிறது என்ற தத்துவார்த்த உண்மையை எடுத்துரைக்கிறது. இது தமிழ் இலக்கியத்தின் சிகரமாக விளங்கும் திருக்குறளுக்கு தகுந்த தொடக்கமாகும்.
திருக்குறளின் தொடக்கமாக விளங்கும் இந்த குறள்
திருக்குறளில் உள்ள குறள்களின் எண்ணிக்கை
இந்த குறள் எழுதப்பட்டு கடந்த காலம்
திருக்குறளின் முதல் குறள் தமிழ் இலக்கியத்தின் அடிப்படையான தத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. "அகரம்" என்பது தமிழ் எழுத்துக்களின் முதல் எழுத்தாகும், அது எல்லா எழுத்துக்களுக்கும் அடிப்படையாக விளங்குகிறது. இதைப் போலவே, கடவுள் அல்லது இறைவன் இந்த உலகம் முழுவதற்கும் ஆதாரமாகவும் தொடக்கமாகவும் இருக்கிறார் என்று வள்ளுவர் விளக்குகிறார். இந்த குறள் மூலம், மொழியின் அடிப்படை கூறுகளுக்கும் உலகின் படைப்புக்கும் இடையே ஒரு அழகான ஒப்புமையை வள்ளுவர் உருவாக்குகிறார்.